Βαγγέλης Βογιατζῆς, «Γυρισμός»

Βαγγέλης Βογιατζῆς:

Γυρισμός

 

Ὥς τὸ τέλος θὰ πληρώνῃς

ἐκείνη τὴν ὀλιγωρία τοῦ Κλειδούχου

ποὺ βρέθηκε, νύχτα, χειροπόδαρα δεμένος,

πεταμένος, δίπλα στὶς γραμμές,

ἀπ’ τὸ Διάβολο.

Κι αὐτὸς νὰ κάνῃ κέφι,

ἀλλάζοντας τὶς κατευθύνσεις,

παίζοντας μὲ τὶς σιδηροτροχιὲς

καὶ τὴ ζωή σου,

ἐκτρέποντάς την σ’ ἐρημιές,

σὲ τόπους ἄγονους…

Νὰ ξυπνᾷς στὸ πουθενὰ χαμένος

νὰ σκιαμαχῇς μονάχος στὴν ὁμίχλη

νὰ γίνεσαι ἕνας Ἄλλος.

 

Ἔκτοτε ὅλα σου τὰ χρόνια

ἕνας λαχανιασμένος γυρισμὸς

ἀπὸ μυριάδες μίλια μακριὰ

μὲ κομμένα γόνατα

καὶ τὴν ψυχὴ στὸ στόμα

μήπως καὶ καταφέρῃς νὰ προλάβῃς

ζεστές τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων

ποὺ κίνησες νὰ βρῇς.

 

Ἄραγε θὰ σὲ θυμοῦνται;

 

Θὰ θέλουν νὰ σ’ ἀκούσουν;

 

Θὰ πιστέψουν τί σοῦ συνέβη;

 

Ὁ δρόμος μακρύς

κι ὁ χρόνος τελειώνει…

μπασκιά-τώρα-διορθώσεις[Ζὰν Μισὲλ Μπασκιά. Τώρα εἰν’ ἡ ὥρα!.. 1985.]