Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος, «Διατονίες»

θεοδόσης-παπαδημητρόπουλος-διατονίες-διορθώσεις

Συγχορδίες

    Ὁλόκληρο τὸ Σύμπαν πάλλεται. Μο υ σ ι κ ὴ κατακλύζει ἀδιάκοπα τὸ χωροχρονικὸ συνεχὲς καί, κάθε τόσο, μιὰ καινούργια συγχορδία εἰσάγεται στὸν καθολικὸ ἦχο ὑποβάθρου. Στὴν ἀρχή, πορεύεται μόνη της· μά, κάπου-κάπου, συναντάει κάποιαν ἄλλην κ’ οἱ δυὸ συντονίζονται παράγοντας μιὰν αἰνιγματική, ἁρμονική σχέση. Οἱ μορφές τους, ἔτσι ἀπόλυτα συσχετισμένες, συνεχίζουν ὡσότου πάψῃ χ ρ ό ν ο ς νὰ ὑπάρχῃ. Γιατί, ἅπαξ καὶ συναντήθηκαν, ἡ σύνδεσή τους ὑπερνικάει αὐτοστιγμεί τὴν ὅποια, μεγάλη, μεταξύ τους ἀπόσταση.

    Ἡ πρώτη ξεστρατίζει ἀπὸ τὴν πορεία της στὸ ὅλον μὲ τὴν ἀπειροελάχιστη διακύμανση τῆς δεύτερης. Ὅμως κι αὐτό ἀκόμα τὸ ὅλον, ὁ Κόσμος, μεταβάλλεται λόγῳ τῆς κίνησης τῶν μερῶν του – τῶν συγχορδιῶν, οἱ ὁποῖες στὴ γλῶσσα τῶν ἀνθρώπων ἔχουν πολλά ὀνόματα:

ψυχές, καρδιές,
σώματα, λαοί,
πολιτισμοί, πλανῆτες…

***

    Ἡ ποιητικὴ συλλογὴ τοῦ Θεοδόση Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλου μὲ τὴν ἐπιμέλεια τοῦ Κωνσταντίνου Μ. Μάστρακα.

Στοιχειοθεσία μὲ τὴ μηχανὴ XeLaTeX ἀπ’ τὸ Θεοδόση Παπαδημητρόπουλο.