Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος, «Εἰλικρίνεια...» ἀπὸ τό «Πρὸς ἑαυτούς»

Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος:

Εἰλικρίνεια…

ἀπὸ τὸ Πρὸς ἑαυτούς

ΑΓΡΟΤΗΣ: Ὅσα καλά ἔλεγε γιὰ κεῖνον πούπρεπε νὰ τ’ ἀκούσῃ καὶ τ’ ἄντεχε, ἦταν ἐξίσου κακά κι ἀχώνευτα γιὰ κάποιον ἄλλον… Βέβαια, ὁ δεύτερος τὰ μάθαινε στὸ τέλος. Βλέπεις, μαστίγωνε τοὺς ψεύτες μὲ τὴν ἀλήθεια. Δ α ί μ ο ν α εἶχε μέσα του… Ποῦ τὸ βρῆκε;! Πῶς σκέφτηκε ὅτι ἔτσι ἀνοιχτά, λές τὸ λῃστὴ λῃστή, καὶ τὸ φονιᾶ φονιᾶ;.. Δέν εἶναι σοβαρὰ πράματα αὐτά -ἀνθρώπου πούχε τέτοια σύνεση στὰ ὑπόλοιπα!

προς-εαυτούς-θεοδόσης-παπαδημητρόπουλος-διορθώσεις