Ἑρρῖκος Ἴψεν, «Ἡ ἀγριόπαπια» - μτφ, ὑπ., πρόλογος-ἐπίλογος: Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος, ἐπιμέλεια: Κωνσταντῖνος Μ. Μάστρακας

ίψεν-αγριόπαπια-διορθώσεις

ΓΚΡΕΓΚΕΡΣ:  Πατέρα,.. μήν εἴμαστε καὶ τόσο «ἐκλεκτικοί» μὲ τὶς λέξεις… Ἔπρεπε νὰ στηθῇ ὁλόκληρο σκηνικό: ἡ οἰκογενειακὴ ζωή,.. ἡ συμφιλίωση μεταξὺ πατέρα καὶ γιοῦ!

ΒΕΡΛΕ:  Πῶς τολμᾶς νὰ μοῦ ἀπευθύνεσαι σ’ αὐτὸν τὸν τόνο!

ΓΚΡΕΓΚΕΡΣ: Πότε ζήσαμε δωμέσα σὰν ο ἰ κ ο γ έ ν ε ι α;! Ποτέ ὅσο θυμᾶμαι…

ΒΕΡΛΕ: Θαρρῶ πὼς κανέναν ἄλλον στὸν κόσμο δὲ μισεῖς ὅσο ἐμένα.

Πράξη πρώτη, σελ. 58

    Σύνηθες πάθημα νὰ θεωρῇ ὁ ἀναγνώστης «κορυφαῖο» τὸ τελευταῖο ἔργο τοῦ Ἴψεν ποὺ διαβάζει, καθὼς ὅλα τους κεῖνται σὰν κρημνώδεις κορυφὲς νησιῶν, στὴ θάλασσα τοῦ Πνεύματος! Ἡ ἀγριόπαπια ἀποτελεῖ τὸ ἕβδομο βιβλίο τοῦ Νορβηγοῦ, ποὺ μετέφρασε ὁ Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος, μὲ κατατοπιστικές, συνδυαστικὲς κι ἄλλες ὑποσημειώσεις, ἐργογραφικὴ βιογραφία τοῦ συγγραφέα, ἀνάλυση τοῦ ἔργου κ’ ἐπιμέλεια τοῦ Κωνσταντίνου Μ. Μάστρακα, γιὰ τὴν ἐπαρκὴ ἐποπτεία ἀκόμα κι ὅποιου δὲν ἔχει μελετήσει κανένα ἄλλο: Ἕν’ ἀγριοπούλι τῶν ἐλεύθερων οὐρανῶν πληγώνεται κ’ ἐνῷ ἐπιδιώκει θάνατο, «σώζεται» καὶ καταλήγει σὲ μιὰ μικροαστικὴ γούρνα, ἀνάμεσα σ’ ἀνθρώπους! Ὅλοι τὸ περιποιοῦνται, παρὰ τὴν ὑποκρισία, τὸ ψέμα, τὸ φανατισμὸ καὶ τὶς ἰδεοληψίες τους. Ὅμως, ἡ ἀθώα κ’ ἔξω ἀπ’ τὰ πάθη καὶ παθήματά τους ἔφηβη Χέντβικ, τὸ υἱοθετεῖ κι ἀντὶ νὰ τὸ θυσιάσῃ, ὅπως, ἐν τέλει, τῆς ζητεῖται, ἐπιλέγει νὰ βρεθῇ ἡ ἴδια στὸν πάτο τῆς θάλασσας... Ἡ ἔκδοση εἶναι τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ, σειρὰ Διορθώσεις.

Σῆμα τῆς σειρᾶς (σχεδίαση Δαμιανὸς Καλαμίτσης):

ίψεν-σήμα-δαμιανός-καλαμίτσης-διορθώσεις