Eric Emmanuel Schmitt, «Ἡ νύχτα τῆς Βαλόνης» - μτφ Μαρία Μαρῆ

Eric-Emmanuel-Schmitt-η-νύχτα-της-Βαλόνης

Τρίπρακτο δρᾶμα

Στοὺς ἀνθρώπους τοῦ κόσμου τούτου
δέν ὀφείλουμ’ ἐξηγήσεις…

ΚΟΜΙΣΣΑ, πρώτη πράξη, τέταρτη σκηνή.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Μαρία Μαρῆ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:

Κωνσταντῖνος Μ. Μάστρακας, Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ:

Φλώρα Μάστρακα

    Ἀπὸ τὸν ἐπίλογο τῆς μεταφράστριας:

    Τὸ δρᾶμα ἀποτελεῖ, ἴσως, ἕν’ ἀπ’ τὰ πλέον σύγχρονα εὐρωπαϊκά, ποὺ καταπιάνονται μὲ τὸ μῦθο τοῦ Δον Ζουάν.

    Ἡ θεατρικὴ καὶ λογοτεχνικὴ τούτη μυθολογία ξεκίνησε στὴν Ἱσπανία στὰ 1630, μὲ τὸ ἔργο τοῦ μοναχοῦ Τίρσο ντὲ Μολίνα: Ὁ ἀπατεώνας τῆς Σεβίλλης καὶ ὁ προσκεκλημένος τῆς πέτρας, διὰ τῆς ἰταλικῆς δραματουργίας καὶ τῆς Κομμέντια ντὲλ Ἄρτε, μεταφυτεύθηκε στὴ Γαλλία, ὅπου καθιερώθηκε μὲ τὸν μολιερικό Δὸν ΖουὰνΤὸ Πέτρινο Συμπόσιο (1665). 

    Στὸ μουσικὸ Θέατρο μὲ τὴ μελοποίηση ἀπ’ τὸν Μότσαρτ τοῦ λιμπρέττου τοῦ ἀββᾶ Λορέντσο ντὰ Πόντε,ποὺπρωτοανέβηκετὸ 1787 στὴν Πράγα, ἐμφανίζεται ἔκτοτε ἐπιτυχῶς σ’ ὅλες τὶς μουσικοθεατρικὲς σκηνὲς διεθνῶς ὡς Ντὸν Τζιοβάνι. Ἡ μυθοπλασία τοῦ Δὸν Ζουάν, στὴν ὀπερατική της μορφή, ἔγινε δημοφιλέστερη κι ἀπ’ τὴ μολιερικὴ κωμῳδία. Ἔκτοτε, ἡ εὐρωπαϊκὴ δραματουργία καὶ ποίηση,ἐμφανίζουν,σὲ διαφορετικὲς ἐκδοχές, τὸ μῦθο καὶ τὸ χαρακτῆρα τοῦ Δὸν Ζουάν, σύμφωνα μὲ τὰ δραματικὰ καὶ ποιητικὰ πρότυπα τῶν διαφόρων ἐποχῶν ὡς: γυναικοκατακτητή, ἀρνητὴ ἀξιῶν,ἐλεύθερο ἄτομο,ρομαντικὸν ἥρωα,συμπαθῆ ἁμαρτωλὸ καὶ τελευταῖα —στὸν 20ὸν αἰῶνα— τὸν ἐντάσσουν σὲ κοινωνικοπολιτικὰ πλαίσια κι ἀντίστοιχους περιορισμούς. Μιά ἀπ’ τὶς ἀξιολογώτερες, γοητευτικότερες, μὰ καὶ πιό παράξενες μεταμορφώσεις τοῦ Δὸν Ζουάν, εἶναι κι ὁ χαρακτήρας του στὸ ἔργο τοῦ Schmitt.

Στοιχειοθεσία μὲ τὴ μηχανὴ XeLaTeX ἀπ’ τὸ Θεοδόση Παπαδημητρόπουλο.